Wielkość nakładu odbitek dla poszczególnych technik graficznych

W zależności od stosowanej techniki, wytrzymałości materiału jaki został użyty do wykonania formy oraz od rodzaju i głębokości wykonanej kreski, można uzyskać różną liczbę wysokiej jakości odbitek ekslibrisów. Zasada jest jedna: im później wykonana odbitka, tym gorsza.

Poniżej przedstawiam maksymalną ilość dobrej jakości odbitek, jaką można otrzymać w poszczególnych technikach graficznych:

TECHNIKA ILOŚĆ ODBITEK NAJLEPSZEJ JAKOŚCI
Płyta cynkowa 10
Sucha igła 10
Suchoryt 40
Mezzotinta 40
Sposób kredkowy 40
Techniki trawione kwasem 50
Płyta miedziorytnicza 80
Techniki opracowane w stali inne niż staloryt 90
Akwaforta 90
Linoleum 100
Pozostałe techniki metalowe 200
Klocek drzeworytniczy 200
Kamień litograficzny 200
Serigrafia 200
Płyta stalorytnicza 20.000

Międzynarodowe normy przewidziane dla grafiki zakładają, że maksymalny nakład każdej pracy zakwalifikowanej jako grafika artystyczna nie powinien przekroczyć dwustu sztuk, aby tym samym zachować odpowiednio wysoki poziom owej grafiki artystycznej. Ale jak wiadomo normy te nie zawsze są przestrzegane, artyści odbijają dowolną ilość ekslibrisów jeśli jest na nie zapotrzebowanie, zaś kolekcjonerzy zadowalają się każdą nowo pozyskaną pracą. Po wykonaniu ostatniej odbitki z przewidzianego lub dozwolonego nakładu powinno się płytę zniszczyć, przekreślając ją rylcem po przekątnej lub na krzyż, albo przeciąć płytę na dwie części. Jedna część pozostaje u artysty, a drugą otrzymuje zleceniodawca całego nakładu.

Dopuszczalne są także odbitki poza nakładem, ale wtedy nie są numerowane, nierzadko nie są nawet sygnowane, co decyduje o ich mniejszej wartości. Zdarza się także, że z płyt autorskich wykonuje się odbitki po śmierci artysty. Jeśli taka odbitka ma służyć materialnym celom kolekcjonerskim, wówczas działanie takie jest etycznie naganne. Ale wykonuje się również podobne odbitki dla celów innych – naukowych, badawczych i wystawienniczych. Wykonując taką pośmiertną odbitkę należy umieścić na jej odwrocie stosowną adnotację o odbitce wtórnej oraz umieścić pod nią datę wykonania kopii.