ROMAN MUCHA

Urodzony 7 marca 1934 r., zmarł 6 marca 2017 roku. Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Zamościu, Nauczycielskie Studium – kierunek wychowanie plastyczne w Zamościu i studia magisterskie na Wydziale Humanistycznym UMCS w Lublinie – kierunek pedagogika ze specjalizacją plastyki. Do Związku Polskich Artystów Plastyków przyjęty na podstawie poziomu prac. Służył wychowaniu plastycznemu młodzieży poprzez różne formy pracy pedagogicznej: nauczyciela plastyki, wizytatora nauczyciela metodyka, starszego wykładowcy z zakresu metodyki plastyki w Instytucie Wychowania Artystycznego w Lublinie oraz nauczyciela historii sztuki i liternictwa na kierunku plastycznym w Zespole Szkół Pedagogicznych w Zamościu. Swoje prace prezentował na 20 wystawach indywidualnych w kraju i za granicą i brał udział w 98 wystawach zbiorowych. Z ważniejszych należy wymienić: Debrecen [Węgry], Mińsk [b.ZSRR], Weimar [Niemcy], Utrecht [Holandia], Nancy [Francja], Leuren, Sant-Niklaas [Belgia], Toronto Montreal [Kanada], Munchengladbach [Niemcy], Turyn, Pescara, Genua, Mediolan [Włochy], Barcelona [Hiszpania], Sapporo [Japonia], Kijów [Ukraina], Tajwan, Chrudim [Czechy], St.Petersburg [Rosja], Schwabisch Hall [Niemcy] i Boston [USA].

Opracował niżej wymienione cykle:

  1. „Dawne cerkwie drewniane byłego woj. Zamojskiego” [28 grafik].
  2. „Dawna i obecna architektura m. Tomaszowa Lubelskiego” [rysunek i grafika – 40 prac].
  3. „Zabytkowa architektura Zamościa” [12 grafik].
  4. „Madonny Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej” [6 grafik]

Roman Mucha całe swoje twórcze życie związał z Tomaszowem Lubelskim. Odizolowany od artystycznych centrów, stał się w nich obecny, wystawiając swoje prace w wielu galeriach Polski, Europy i Ameryki. Świadczy to o jego profesjonaliźmie i autentycznej pasji. Tą pasją stała się grafika – dziedzina plastyki wymagająca doskonałej znajomości warsztatu, nie znoszącej fuszerki, łatwizny i to w okresie sztuki konceptualnej, ucieczki od tradycyjnego mistrzostwa w stronę „sztuki niemożliwej”.

Twórca wypowiada się w technikach druku wypukłego [linoryt, drzeworyt] oraz w technikach druku wklęsłego [miedzioryt, akwaforta, sucha igła]. Jak rzadko kto osiągnął w tych trudnych a równocześnie wymagających wysiłku technikach własny styl wypowiedzi. Jego prace charakteryzują się precyzyjną kreską, budowaną „za formą” w architekturze i pejzażu, lub kreską dekoracyjną w ekslibrisach i projektach znaków użytkowych. Wiele grafik Romana to jak gdyby koncert na jednej strunie, to modulowanie tonacji „od forte do piano”, ale tylko w czerni i bieli, poprzez płaszczyzny subtelne, cięte drobną, mikroskopijną kreską, po dysonanse mocne, zawarte w plamach zdecydowanych w czerni lub bieli. A Ekslibrisy? To swoiste cacka, jak miniaturowe światy pod mikroskopem… A ile w nich napięcia, siły, monumentalnego dostojeństwa. Oto świat dojrzałego artysty. Bo Roman Mucha jest w pełni twórcą dojrzałym. W sumie zorganizował dwadzieścia wystaw indywidualnych w kraju i dwie zagraniczne. Jako twórca ekslibrisów jest znany w kraju i za granica. Bierze udział we wszystkich Międzynarodowych Kongresach Ekslibrisu. Roman Mucha [członek ZPAP] do dzisiaj wykonał ponad 160 ekslibrisów, wydał niektóre z nich w 5 tekach, a prócz tego zajmuje się grafiką użytkową [ilustracje książkowe, plakaty, znaczki i znaki graficzne, projekty medali i odznaczenia]. Jego twórczość jest wysoko ceniona przez twórców, krytyków sztuki i kolekcjonerów. Dlatego do obecnego czasu był kilkanaście razy wyróżniany i nagradzany na prestiżowych wystawach krajowych i międzynarodowych„.

1969 – I nagroda za zestaw prac w Ogólnopolskiej Wystawie Poplenerowej w Koszalinie.

1973 – I nagroda za zestaw prac w Ogólnopolskiej Wystawie „Dziecko w twórczości plastycznej nauczycieli” w Krakowie.

1974 – II nagroda za zestaw prac w Ogólnopolskiej Wystawie Poplenerowej w Nałęczowie.

1985 – II nagroda w Ogólnopolskim Konkursie na ekslibris Kazimierza Dolnego.

1986 – III nagroda w Ogólnopolskim Konkursie na ekslibris Muzeum Henryka Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej.

1987 – wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie na ekslibris muzeum im. St. Staszica w Hrubieszowie.

1989 – wyróżnienie na III Biennale Małej Formy Graficznej i Ekslibrisu w Ostrowie Wielkopolskim.

1993 – wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie pod hasłem „Zabytkowa architektura Drewniana w Ekslibrisie” w Grudziądzu.

1996 – wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie na ekslibris Muzeum Henryka Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej.

1997 – Medal na II Krakowskim Biennale Ekslibrisu Polskiego w Krakowie.

1998 – wyróżnienie medalowe na Międzynarodowej Wystawie Pokonkursowej „Adam Mickiewicz w 200 rocznicę urodzin” w Kaliszu

*

Źródło: http://www.roztocze.com/content/view/68/82/1/4/

Wykaz ekslibrisów zobacz tutaj

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.