WSPÓŁCZESNY EKSLIBRIS POLSKI, RZESZÓW (1967 – 2001)

Rzeszowskie wystawy organizowane były w latach 1967 – 2001. W sumie zorganizowano dwanaście pokazów. Pierwszy (1967) nosił nazwę „Ekslibris. Wystawa”. Od drugiego (1971) przyjęto nazwę „Współczesny Ekslibris Polski”, która obowiązywała do ostatniej edycji. Przegląd miał charakter ogólnopolskiego przeglądu najnowszego ekslibrisu artystów wyłącznie polskich i odbywał się co trzy lata. Udział w nim brało średnio 50 artystów w każdej edycji. Każdej wystawie towarzyszył okazjonalny katalog, wydany na wysokim poziomie edytorskim. Organizatorem było przez wszystkie lata Muzeum Okręgowe w Rzeszowie, które udostępniało również sale wystawowe na potrzeby triennale. Przygotowaniem wszystkich wystaw zajmowały się Grażyna Ungeheuer – Materna i kustosz Muzeum Stanisława Darłakowa, zaś autorem rozpoznawczego znaku plastycznego był związany z Rzeszowem krakowski malarz i artysta – plastyk, Jerzy Biernat.

Spośród licznych artystów prezentujących swe prace w Rzeszowie warto wymienić Jerzego Różańskiego, Alfreda Aszkiełowicza, Tadeusza Budynkiewicza, Ireneusza Chmurzyńskiego, Alfreda Gaudę, Henryka Grajka, Janusza Halickiego, Wojciecha Jakubowskiego, Mariana Klincewicza, Krzysztofę Lachtarę, Wojciecha Łuczaka, Romana Muchę, Stanisława Parę, Klemensa Raczaka, Zbigniewa Strzałkowskiego, Kazimierza Szołtyska, Tadeusza Szumarskiego, Jerzego Waygarta oraz Tyrsusa Wenhrynowicza. Byli też wśród wystawców i tacy artyści, którzy prezentowali ekslibrisy na niemalże każdym rzeszowskim triennale, jak Józef Gielniak (1932-1972), Adam Młodzianowski (1917-1985), Henryk Zwolakiewicz (1903-1984), Stanisław Dawski (1905-1990), Krystyna Wróblewska (1904-1994), Bronisław Józef Tomecki (1905-1994), Jan Stańda (1912-1987), Zbigniew Dolatowski (1927-2001), czy Wiktor Langner (1906-1985).

Wystawy współczesnego ekslibrisu polskiego stanowiły przegląd najnowszego dorobku artystycznego w zakresie znaku książkowego. Ukazywały nowe treści, techniki i formy uprawiane w małej grafice, przyczyniły się do szerokiej popularyzacji artystów i ekslibrisu, a także ekslibrisoznawstwa, gdyż wystawom towarzyszyły niejednokrotnie pokazy najnowszej literatury z tego zakresu.

Dotychczas zorganizowano następujące edycje Biennale:

I. 1967

II. 1971

III. 1974

IV. 1977

V. 1980

VI. 1983

 

VII. 1986

VIII. 1989

IX. 1992

X. 1990

X. 1995

XI. 1998

XII. 2001

Oprac. na podstawie: Tomasz Suma, Ekslibrisowa Pasja. Sztuka, prywatne kolekcjonerstwo i badania ekslibrisu w Polsce od XIX wieku do współczesności, Warszawa 2014 (e-book)