Maksymilian Stępowski

 

Biogram: ur. 7.12.1867 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 1.02.1946 w Warszawie, bibliotekarz, radiokronikarz, działacz oświatowy, kolekcjoner ekslibrisów. Absolwent Wydziału Przyrodniczego Uniwersytetu Warszawskiego, wykształcenie uzupełnił na uniwersytetach w Dorpacie, Bernie i Darmstadcie. Pracował jako asystent w Zakładzie Badań Rolnych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Członek Towarzystwa Szkoły Ludowej w Krakowie (od 1892), zasłużył się jako propagator czytelnictwa ludowego. Autor licznych artykułów z zakresu czytelnictwa i bibliotekarstwa. W latach 1918-1924 kierownik Biblioteki i Międzynarodowego Biura Wydawnictw Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Warszawie. Od 1924 członek Towarzystwa Miłośników Exlibrisu w Warszawie. W latach 1945-1946 prowadził bibliotekę Polskiego Radia w Warszawie.

Czas trwania kolekcji: dwudziestolecie międzywojenne

Charakterystyka kolekcji: Stępowski posiadał jedną z cenniejszych przedwojennych polskich kolekcji ekslibrisu dawnego.

Ekslibrisy własne wykonali dla niego:

Lokalizacja kolekcji: Warszawa

Losy kolekcji: Część kolekcji Stępowskiego zakupił przed wojną Tadeusz Wolski. Kolekcja Wolskiego i Stępowskiego spłonęła całkowicie w 1944 r.

Dzieła sztuki i przedmioty kolekcjonowane: ekslibrisy

Bibliografia: „Bibliotekarz” 1946, s. 138; E. Chwalewik, Wojenne straty polskich zbiorów exlibrisów, Wrocław 1949, s. 5; Słownik pracowników książki polskiej, Warszawa – Łódź 1972, s. 856-857.