Tadeusz Przypkowski

 

Biogram: ur. 12.07.1905 w Jędrzejowie, zm. 17.12.1977 tamże; bibliofil, heraldyk, astronom, gnomonik, kolekcjoner sztuki, starych zegarów, zegarów słonecznych i ekslibrisów. Twórca ekslibrisów. Absolwent UJ w Krakowie (historia sztuki i historia), w 1929 r. obronił pracę doktorską z historii, w 1963 otrzymał stopień doktora habilitowanego w zakresie historii sztuki. W latach 1929-1932 podróżował po Europie. Następnie pracował jako referent propagandy kulturalnej w Krakowie i Warszawie (1932-1939). Był także doradcą S. Starzyńskiego, prezydenta Warszawy. Do 1939 odbywał dalsze podróże po Europie i Afryce. Po wojnie osiadł w Jędrzejowie i prowadził prywatne, a następnie państwowe Muzeum im. Przypkowskich (do 1975, kiedy przeszedł na emeryturę). Współorganizator Koła Historyków Sztuki w Krakowie (1926), Stowarzyszenia Historyków Sztuki (usunięty w 1950). Członek Towarzystwa Miłośników Książki w Krakowie. Od 1966 wiceprezes Międzynarodowej Federacji Towarzystw Miłośników Ekslibrisów. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i kilkoma orderami zagranicznymi.

Czas trwania kolekcji: 1940 – 1977

Charakterystyka kolekcji: kolekcja ekslibrisów nie skatalogowana, eksponaty naklejone na kartony różnokolorowe. Liczyła kilkanaście tysięcy ekslibrisów od XVI do XX w.

Ekslibrisy własne wykonali dla niego: Marek Brudnicki, Tadeusz Cieślewski syn, Zofia Elżbieta Fijałkowska, Tadeusz Przypkowski, Stefan Mrożewski, Stanisław Dawski,

Lokalizacja kolekcji: Jędrzejów

Losy kolekcji: Po śmierci kolekcjonera cały zbiór przeszedł na własność Muzeum im. Przypkowskich w Jędrzejowie.

Dzieła sztuki i przedmioty kolekcjonowane: ekslibrisy, dzieła sztuki, stare zegary, zegary słoneczne i ekslibrisy.

Bibliografia: T. Przypkowski, Dlaczego i jak zbieram exlibrisy?, Jędrzejów 1941, mps, Muzeum Książąt Lubomirskich w ZNiO we Wrocławiu, sygn. VIII-16; E. Chwalewik, Zbiory polskie. Archiwa, biblioteki, gabinety, galerie, muzea i inne zbiory pamiątek przeszłości w ojczyźnie i na obczyźnie, t. 1, Warszawa – Kraków 1926, s. 256; PSB, Kraków 1986, t. 29, s. 232-236; Polski słownik biograficzny konserwatorów zabytków, z. 3, Warszawa 2009, s. 107-109; T. Suma, „Dlaczego zbieram exlibrisy?”. Motywacje i zbiory przedwojennych kolekcjonerów ekslibrisów na przykładzie archiwalnych dokumentów ze zbiorów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu, „Czasopismo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich” 2011, z. 22, s. 187-214.

Wojciech Maria Nowakowski, X3, 1942
Wojciech Maria Nowakowski, X3, 1942