Piekarski Kazimierz

 

Biogram: Kazimierz Stanisław Kostka Irydion Piekarski ur. 30.03.1893 w Tirgu-Jiu (Rumunia), zm. 7.02.1944 w Łowiczu, w 1948 r. zwłoki przeniesiono do Krakowa; bibliotekarz, bibliofil, kolekcjoner ekslibrisów, bibliograf i historyk książki, inicjator nowoczesnego księgoznawstwa polskiego. Absolwent filologii słowiańskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim (1915-1920), w 1927 r. doktoryzował się na UJ, zaś habilitację otrzymał w 1937 roku na Uniwersytecie Warszawskim. Był pracownikiem Biblioteki PAU w Krakowie (1917-1920), Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie (1920-1921), Biblioteki Jagiellońskiej w Krakowie (1925-1930) oraz Biblioteki Narodowej w Warszawie (1931-1943). W 1937 r. otrzymał na Uniwersytecie Warszawskim prawo do prowadzenia wykładów w zakresie bibliologii i bibliografii jako niesamodzielny pracownik naukowy ze stopniem magistra (tzw. veniam legendi), co umożliwiło mu późniejszą habilitację. Członek krakowskiego Towarzystwa Miłośników Książki. W latach 1921-1922 brał udział w pracach komisji rewindykacyjnej w Moskwie. W 1935 r. został przewodniczącym Komisji dla Centralnego Katalogu Inkunabułów w Polsce. Był autorem licznych publikacji z zakresu estetyki książki od XVI do XX w. Jego niewątpliwą zasługą było stworzenie nowatorskich podstaw do nowoczesnych badań księgoznawczych i inkunabulistyki. Był także redaktorem dwóch czasopism bibliofilskich – „Exlibrisu” i „Silva Rerum” oraz członkiem Towarzystwa Miłośników Książki w Krakowie, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i Wydziału Filozoficznego PAU. Przed wojną rozpoczął wydawanie serii „Polonia typographica saeculi sedecimi”, którą po 1945 r. kontynuowały IBL PAN i Biblioteka Narodowa. Odznaczony Wielką Wstęgą Orderu Białego Kruka (1930), Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta (1936), Srebrnym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury (1937).

Czas trwania kolekcji: lata 20. XX w. – przed 1931

Charakterystyka kolekcji: kolekcja ekslibrisów budowana od lat 20. XX w., weszły do niej kolekcje Stanisława Walczyńskiego i Justyna Sokólskiego. Kolekcja służyła głównie jako warsztat badawczy.

Ekslibrisy własne wykonali dla niego: Stanisław Dąbrowski, Stanisław Jakubowski, Edgar Norwerth.

Lokalizacja kolekcji: Kraków

Losy kolekcji: Przed 1931 rokiem Piekarski przekazał większość swojego zbioru Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie, natomiast niewielka część kolekcji trafiła do Biblioteki Narodowej w Warszawie. kolekcja w Warszawie spłonęła całkowicie w 1944 roku.

Dzieła sztuki i przedmioty kolekcjonowane: ekslibrisy

Bibliografia: E. Chwalewik, Wojenne straty exlibrisów polskich, Wrocław 1949, s. 13-14; Studia nad książką poświęcone pamięci Kazimierza Piekarskiego, red. J. Muszkowska, Wrocław 1951 [tu: literatura]; Słownik pracowników książki polskiej, Warszawa – Łódź 1972, s. 674; Encyklopedia wiedzy o książce, Wrocław 1971, szp. 1835-1836; S. Kubów, Sylwetki polskich bibliologów, Wrocław 1983, s. 94-111; PSB, t. 26, Kraków 1981, s. 66-69; B. Szornel – Dąbrowska, Towarzystwo Miłośników Książki w Krakowie w latach 1922 – 1939, Kraków 2001, s. 164-166; Regina Gołąb, O ekslibrisach dawnych i nowych słów kilka , „Biuletyn Informacyjny Biblioteki Narodowej” 2004, nr 3, s. 26-29.

Stanisław Jakubowski, X2, 1924
Stanisław Jakubowski, X2, 1924