Gwalbert Pawlikowski

 

Biogram: ur. 12.07.1793 w Przemyślu, zm. 30.01.1852 we Lwowie, mecenas sztuki, działacz gospodarczy i polityczny, bibliofil, jeden z pierwszych w Polsce kolekcjonerów ekslibrisów, twórca zbiorów bibliotecznych i muzealnych w Medyce (medale, numizmaty, grafika), które przekazane zostały zgodnie z jego wolą do Ossolineum w 1921 roku przez wnuka, również Gwalberta (Jana) Pawlikowskiego. Absolwent prawa na Uniwersytecie Lwowskim i Uniwersytecie Wiedeńskim. W latach 1826-1830 pełnił funkcję cesarskiego sekretarza nadwornego w Wiedniu. Przyjaźnił się z K.W. Kielisińskim. Pracował przy zabezpieczaniu zbiorów J.M. Ossolińskiego (1826) po jego śmierci i nadzorował wysyłkę jego księgozbioru do Lwowa. W latach 1834-1847 pełnił funkcję zastępcy kuratora Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.

Czas trwania kolekcji: po 1820 – 1852

Charakterystyka kolekcji: kolekcja ekslibrisów obejmowała liczne okazy ekslibrisu dawnego (XVI-XVIII w.) oraz pełny zbiór znaków książkowych Kajetana Wincentego Kielisińskiego. Pawlikowski posiadał też zbiór 182 ekslibrisów bibliotek polskich

Ekslibrisy własne: Posiadał sześć własnych ekslibrisów – wszystkie autorstwa Kajetana W. Kielisińskiego.

Lokalizacja kolekcji: Medyka, Lwów

Losy kolekcji: Kolekcję przejął po śmierci G. Pawlikowskiego syn, Mieczysław (1834-1903), a po nim wnuk Jan Gwalbert, który przekazał ją wraz z całą biblioteką dla Ossolineum we Lwowie.

Dzieła sztuki i przedmioty kolekcjonowane: ekslibrisy, książki, medale, numizmaty, grafika.

Bibliografia: Zbiory Pawlikowskich. Katalog, oprac. M. Grońska i M. Ochojska, pod red. T. Solskiego, Wrocław 1960, s. 5-7; Encyklopedia wiedzy o książce, Wrocław 1971, szp. 1817; Słownik pracowników książki polskiej, Warszawa – Łódź 1972, s. 665-666.

Pieczątka księgozbioru Pawlikowskich (XIX w.)