Michał Kuna

 

Biogram: ur. 13 września 1923 w Dąbiu, zm. 8 czerwca 1994 w Łodzi, łodzianin, członek Łódzkiego Towarzystwa Przyjaciół Książki (lata 70. XX w.). autor artykułów ekslibrisoznawczych; bibliotekarz, księgoznawca, bibliofil, edytor. Zatrudniony w Bibliotece Uniwersyteckiej w Łodzi od 1957 do 1984 r., w latach 1959-1973 i ponownie 1981-1983 pełnił funkcję wicedyrektora Biblioteki Uniwersyteckiej w Łodzi, Był organizatorem i (od 1974 r.) kierownikiem Oddziału Zbiorów Specjalnych.

Czas trwania kolekcji: lata 70. XX w. – 1994

Charakterystyka kolekcji: w 1974 roku posiadał około 1200 ekslibrisów głównie o tematyce kobieta, a także ekslibrisy łódzkich artystów.

Ekslibrisy własne wykonali dla niego: Stanisław Dawski, Zbigniew Dolatowski, Teofil Jóźwiak, Henryk Płóciennik, Leszek Rózga, Leszek Stanecki, Hanna Stańska,

Lokalizacja kolekcji: Łódź

Losy kolekcji: brak danych.

Dzieła sztuki i przedmioty kolekcjonowane: ekslibrisy

Bibliografia: Listy Bibliofilskie. Materiały z działalności łódzkiego Towarzystwa Przyjaciół Książki, Łódź 1974, s. 91-92. http://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_Kuna [dostęp: 12.11.2012]; http://www.lib.uni.lodz.pl/bibula/bibula44/bibula44.html#5 [dostęp: 12.11.2012]

Teofil Jóźwiak, C2, 1962
Teofil Jóźwiak, C2, 1962

Źródła:

Portal Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego:

http://www.lib.uni.lodz.pl/bibula/bibula44/bibula44.html#5

 

Michał Kuna – wybitny bibliotekarz, znawca i miłośnik książek

 ” … jestem przedstawicielem zawodu będącego nieco w cieniu z racji jego służebności społecznej.
My bibliotekarze nie jesteśmy może naukowcami, ale nauka nie może się bez nas obyć.”
[Moje 35-lecie. ]

Urodził się 13 września 1923 roku w Dąbiu nad Nerem – ale jak napisał w swoich wspomnieniach: ” … Jestem łodzianinem. Do Łodzi przywieźli mnie rodzice na chłopskim wozie, w łubiance, kiedy miałem osiem miesięcy…” i łodzianinem pozostał do końca. Zmarł 8 czerwca 1994 roku.
Szkołę powszechną ukończył w Łodzi. Do wybuchu II wojny światowej zaliczył trzecią klasę Gimnazjum im. St. Staszica w Zgierzu. Najstarsza siostra zaprowadziła ucznia do wypożyczalni na Nowomiejskiej, gdzie za opłatą rozpoczął przygodę z książką. Drugą wojnę światową spędził w obozie pracy (kamieniołomach) w Niemczech. Po wojnie zdał maturę, ukończył Państwową Wyższą Szkołę Pedagogiczną (1949 rok). Jeszcze w czasie studiów rozpoczął pracę w Bibliotece PWSP, a w 1951 roku został jej dyrektorem. W latach 1952-1954 studiował bibliotekoznawstwo na studiach II stopnia UŁ u prof. Jana Muszkowskiego i prof. Heleny Więckowskiej. Po likwidacji PWSP (1956) pracował na stanowisku kustosza w BUŁ. W 1959 roku otrzymał nominację na wicedyrektora BUŁ i stał się najbliższym współpracownikiem prof. H. Więckowskiej. Funkcję tę pełnił do końca 1974 roku i ponownie od października 1981 do grudnia1983 roku. Od lutego 1974 roku do stycznia 1984 pełnił funkcję kierownika Oddziału Zbiorów Specjalnych, którego był organizatorem i twórcą. W 1984 roku zakończył pracę zawodową w BUŁ. Zawodowa działalność M. Kuny wywarła wyraźne piętno na organizacji i funkcjonowaniu BUŁ. Duże zasługi położył On w gromadzenie zbiorów, szczególnie tych cennych. Prowadził prace w zakresie konserwacji, zabezpieczania i magazynowania zbiorów. Kierował pracami nad selekcją tzw. „zbiorów zabezpieczonych”. Był bibliotekarzem integralnym, który położył duże zasługi w rozwoju łódzkiego bibliotekarstwa; pisał o tym sam: „… Nie potrafię żyć poza światem książki, który w powojennej Łodzi został zbudowany od podstaw i rozbudowany do rozmiarów może nawet kolosalnych…”.
Zajmował się pracą dydaktyczna, poczynając od kursów, a kończąc na wykładach w Zakładzie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej UŁ, koncentrując się głównie na zawodowym kształceniu bibliotekarzy. Obok działalności bibliotekarskiej i dydaktycznej, kolejną pasją Michała Kuny było bibliofilstwo. Reaktywował i stworzył po wojnie ruch bibliofilski w Łodzi. Był wieloletnim Prezesem Koła Miłośników Książki i Łódzkiego Towarzystwa Przyjaciół Książki oraz Osobą wokół której koncentrowały się wszystkie poczynania ruchu bibliofilskiego w Łodzi i w Polsce. Był znakomitym znawcą książki i niezastąpionym w tej dziedzinie ekspertem. Od lat 50 nieprzerwanie należał do Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich. Miał w swoim dorobku wiele prac naukowych. Wzorowo opracował monografię bio-bibliograficzną pt.: „Stanisław Czernik. Życie i twórczość. Bibliografia” (Ostrzeszów 1972). Opublikował cenne prace z zakresu edytorstwa naukowego, zbiorów dokumentów i korespondencji. Autor wielu artykułów w prasie naukowej i wydawnictwach encyklopedycznych. Twórca ponad 200 różnego typu druków, zaproszeń, katalogów, dyplomów, tek grafik wydanych przez ŁTPK i inne organizacje, które opracował wydawniczo. Współpracował z muzeami, bibliotekami, lokalnymi towarzystwami, pomagając im organizować sesje, konferencje, wystawy i zawsze wspomagał ich edytorskie zamierzenia. Propagował ideę pięknej książki. Swą edytorską pasją tworzenia sztuki książki zarażał wszystkich, którzy się z Nim stykali. Ta nauka procentuje do dziś.
Michał Kuna był animatorem i twórcą wielu inicjatyw kulturalnych miasta. W Łodzi był postacią popularną – człowiekiem instytucją. W 1974 zdobył tytuł „Łodzianina Roku” w plebiscycie tygodnika kulturalnego „Odgłosy”, a w 1990 roku otrzymał Nagrodę Naukową Miasta Łodzi.
Całe swoje życie zawodowe i prywatne związał z książką i biblioteką i był w tym zakresie powszechnie uznanym i prawdziwym autorytetem zarówno w świecie nauki, jak i w polskim i łódzkim środowisku bibliotekarskimi i bibliofilskim.