Gaj – Piotrowski Wilhelm

 

Biogram: ur. 3.06.1924 w Charzewicach, ksiądz, historyk, etnograf, regionalista, zamieszkały w Stalowej Woli, kolekcjoner ekslibrisów. Fundator i założyciel Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli. Absolwent Seminarium Duchownego oo. Kapucynów w Rozwadowie (przed 1939) i Wydziału Teologii Uniwersytetu Jagiellońskiego (1948-1950). Doktor nauk humanistycznych na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (1971). Od 1985 doktor habilitowany (Instytut Historii Kultury Materialnej PAN). W latach 1988-1991 pracownik naukowy w Katedrze Etnologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1991 na emeryturze. Członek Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego w Warszawie i Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego we Wrocławiu.

Czas trwania kolekcji: 1945 – 1999

Charakterystyka kolekcji: Gaj – Piotrowski kolekcjonował po 1945 r. Kolekcja zawierała ekslibrisy różnotematyczne, w szczególności regionalna, etnograficzne i sakralne.

Ekslibrisy własne wykonali dla niego:

Lokalizacja kolekcji: Stalowa Wola

Losy kolekcji: W okresie od czerwca do listopada 1999 roku zbiór przekazany został przez kolekcjonera w całości do Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli.

Dzieła sztuki i przedmioty kolekcjonowane: ekslibrisy

Bibliografia: „Ex libris. Co? Gdzie? Kiedy?” 1999, nr 14, s. 1; „Studia Sandomierskie” 2004, t. 11, z. 2, s. 185-185.

Klemens Raczak, X3, 1986
Klemens Raczak, X3, 1986

Źródła:

Z Wikipedii (dostęp: 15.10.2012):

Urodził się w 1924 roku w Chrzewicach (dziś dzielnica Stalowej Woli). Uczęszczał do szkoły powszechnej w Rozwadowie, później był uczniem Seminarium Serafickiego oo. Kapucynów w Rozwadowie. Po wybuchu II wojny światowej ukrywał się przed wywózką na roboty do Niemiec w klasztorze w Sędziszowie Małopolskim, gdzie wstąpił do zakonu. Uczestnik tajnych kompletów podczas II wojny światowej. Maturę złożył eksternistycznie w Liceum Ogólnokształcącym im. H. Sienkiewicza w Krakowie w 1945 roku. Studia odbywał na Wydziale Teologii UJ w latach 1948-1950. 25 czerwca 1950 roku przyjął święcenia kapłańskie w Katowicach z rąk bp. Stanisława Adamskiego. W latach 1950-1964 pracował jako duszpasterz i katecheta w diecezji wrocławskiej. W 1966 roku ukończył pedagogikę na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1971 roku uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie za dysertację Parafia rozwadowska na tle przemian społeczno-gospodarczych w latach 1740-1944, którą pisał pod kierunkiem prof. Hieronima E. Wyczawskiego. W 1985 roku uzyskał tytuł doktora habilitowanego na podstawie książki Kultura materialna ludu okolic Rozwadowa w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN w Warszawie. W latach 1988-1991 docent wykładowca Katedry Etnografii Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1991 roku na emeryturze, osiadł w Stalowej Woli i poświęcił się studiom i pisarstwu regionalnemu. Należał do Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego w Warszawie, Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego we Wrocławiu.

Twórczość

  • Kultura społeczna ludu okolic Rozwadowa (1967)
  • Kultura materialna ludu z okolic Rozwadowa (1975)
  • O. Hieronim Ryba Kapucyn. Budowniczy kościołów w rejonie Rozwadowa 1850-1895-1927, (1982)
  • Duchy i demony w wierzeniach ludowych z okolic Stalowej Woli-Rozwadowa i Tarnobrzega (1993)
  • Sanktuarium Matki Boskiej Szkaplerznej w Rozwadowie – farze 1754-1994 (1994)
  • Flisacki Ulanów (1997)
  • Królewski zamek w Przyszowie – studium z dziejów osadnictwa (1998)
  • Zanim powstała Stalowa Wola – studium z prehistorii miasta (2000)
  • Lubomirscy rodowej linii rzeszowsko-rozwadowskiej (2002)
  • Kościół św. Floriana w Stalowej Woli. Miniskansen architektury drewnianej (2003), współautorzy: Dionizy Garbacz, Kazimierz Jańczyk
  • Rozwadowscy założyciele miasta Rozwadowa. Studium genealogiczno-gospodarcze (2005), współautor: Kazimierz Jańczyk