Maksymilian Borkowski

 

Biogram: Borkowski Maksymilian urodził się 12.10.1872 w Warszawie, zmarł 7.04.1926 tamże. Był warszawskim księgarzem, nakładcą i kolekcjonerem. Praktykował w Księgarni M. Orgelbranda w Warszawie (1887-1890), skąd otrzymał pracę jako księgarz, pracując w Kownie (1890) i Poznaniu (1891-1892), od 1892 ponownie u Orgelbranda, a później w księgarni T. Paprockiego. W 1896 r., wspólnie z S. Karpowiczem otworzył księgarnię z wydawnictwem specjalizujące się w sprzedaży i publikacji książek i nut. Był członkiem wielu organizacji i towarzystw księgarskich i wydawniczych, brał udział w Zjazdach Księgarzy Polskich (m.in. w pierwszym w 1918 r.). był także członkiem Towarzystwa Miłośników Ekslibrisów w Warszawie. Posiadał własną bibliotekę złożoną z około 1700 tomów, z zakresu księgarstwa, bibliografii i drukarstwa.

Czas trwania kolekcji: przed 1918 – 1927.

Charakterystyka kolekcji: kolekcjonerstwem ekslibrisu i ekslibrisoznawstwem zajmował się przez długie lata jeszcze przed I wojną światową, uchodząc za wybitnego znawcę dziejów polskiego znaku książkowego. Do 1918 r. jego kolekcja uważana była za największą na ziemiach polskich i liczyła około 2000 eksponatów pochodzących z XVII – XX w. Przed 1910 r. zakupił zbiór Wiktora Gomulickiego (kilkadziesiąt sztuk). W oparciu o swoje zbiory przygotował monografię ekslibrisu, jednak nie została ona opublikowana.

Ekslibrisy własne wykonali dla niego: artysta nieznany

Lokalizacja kolekcji: Warszawa

Losy kolekcji: Około 1910 część swojej kolekcji sprzedał za pośrednictwem Antykwariatu Polskiego H. Wildera Dominikowi Witke – Jeżewskiemu. Pozostała część kolekcji wraz z gotowym maszynopisem niepublikowanej pracy oraz księgozbiorem została przekazana przez spadkobierców w 1927 r. Bibliotece Ordynacji Krasińskich w Warszawie. W czasie powstania warszawskiego uległa całkowitej zagładzie.

Dzieła sztuki i przedmioty kolekcjonowane: oprócz ekslibrisów kolekcjonował także naklejki księgarskie i znaki wydawnictw od XVII do XX w.

Bibliografia: „Kurier Warszawski” 1896, nr 359, s. 9 i 1900, nr 317, s. 4; „Przegląd Biblioteczny” 1908, nr 1, s. 251; „Exlibris” 1922, z. 4, s. 118; J. Muszkowski, Borkowski Maksymilian, PSB, t. 2, Kraków 1936, s. 335-336; E. Chwalewik, Zbiory polskie. Archiwa, biblioteki, gabinety, galerie, muzea i inne zbiory pamiątek przeszłości w ojczyźnie i na obczyźnie, t. 2, Warszawa – Kraków 1927, s. 380; Słownik pracowników książki polskiej, Warszawa – Łódź 1972, s. 82-83 (tu: literatura); Polskie kolekcjonerstwo grafiki. Ludzie i instytucje, red. E. Frąckowiak, A. Grochala, Warszawa 2008, s. 218-219; Regina Gołąb, O ekslibrisach dawnych i nowych słów kilka , „Biuletyn Informacyjny Biblioteki Narodowej” 2004, nr 3, s. 26-29; http://nukat.edu.pl [dostęp: 15.10.2010].