Datowanie

Inną podstawową czynnością w opracowywaniu ekslibrisów jest określenie roku powstania ekslibrisu.

Spośród wszystkich elementów opisowych ekslibrisu ten nastręcza przeważnie najwięcej trudności, jeśli oczywiście autor sam nie pozostawił na grafice adnotacji dotyczącej roku wykonania ekslibrisu. Wtedy do ustalenia daty powstania znaku książkowego niezbędna jest literatura przedmiotowa, wśród której podstawę stanowią katalogi wystaw. Nie wszystkie jednak ekslibrisy trafiają na wystawy. Niektórych z nich przez to nie sposób wręcz ustalić daty powstania, wówczas pozostaje kolekcjonerowi metoda porównawcza, tzn. można porównać styl ekslibrisu z większą liczbą znaków książkowych wykonanych przez artystę i spróbować ustalić choćby hipotetyczną, przybliżoną datę jego powstania. Wówczas ekslibris można określić jako powstały w jakimś przedziale czasu, prawie nigdy zaś nie wyznacza się konkretnej jednej daty. Tę metodę należy mimo wszystko stosować z bardzo dużą ostrożnością. Innym sposobem względnego wyznaczania czasu powstania ekslibrisu jest jeszcze jedna metoda porównawcza. Otóż niektóre ekslibrisy powstają z okazji konkretnych jubileuszy, wystaw, rocznic i ważnych wydarzeń, których datę można określić bardzo dokładnie. Wiedza na ich temat, połączona z wiedzą i spostrzegawczością kolekcjonera może być przydatna w datacji ekslibrisów. Kiedy zaś wszelkie metody ustalenia daty ekslibrisu zawiodą, wówczas oznacza się go adnotacją „r.n.” – rok nieznany, rok nie ustalony.

W praktyce zapisy wyglądają następująco:

 Antoni Jan Gołębniak, X2, 1979, 89 x 96, op. 55.

lub:

Antoni Jan Gołębniak, X2, ok. 1979, 89 x 96, op. 55.

Antoni Jan Gołębniak, X2, lata 70. XX w., 89 x 96, op. 55.

 

lub w przypadku niemożności ustalenia roku:

 Antoni Jan Gołębniak, X2, r.n., 89 x 96, op. 55.