S – Sitodruk

TECHNIKI SITODRUKOWE

(S – sitodruk)

 

SITODRUK (S), SERIGRAFIA (S1). Grafikę drukuje się przez przygotowany wcześniej szablon, siatkę lub sito (stąd nazwa), z różnych materiałów i o różnorodnej gęstości. Ilustracja sitodrukowa powstaje w sposób zasklepienia oczek w jednych partiach sita, a odsłonięciu ich w innych, po czym przeciera się farbę drukarską przez cały szablon specjalnym narzędziem, zwanym ścierakiem lub czasem rakiem. Farba dostaje się na papier przez miejsca odsłonięte na szablonie – siatce i w ten sposób powstaje obraz. Sitodruk zwany dziś jest także serigrafią, choć i sitodruk i serigrafia uznawane są również za osobne techniki sitodrukowe. Na czym zatem polega zasadnicza różnica? Obie techniki wykonuje się tak samo, jednak przy użyciu innych materiałów. Do przygotowania siatki sitodruku używa się różnorakich materiałów, zaś każdy tu jest dozwolony. Natomiast w serigrafii (sericum – jedwab), która zwana jest też potocznie sitodrukiem lub drukiem szablonowym, sito musi być wykonane wyłącznie z jedwabiu. Najprostszą metodą przygotowania formy serigraficznej jest wykonanie szablonów z różnych materiałów np. papieru. Można też wykonać odręczny rysunek kredką litograficzną lub tuszem, albo wykorzystać elementy fotografii przenosząc na sito tzw. foto-szablony, czy też użyć światłoczułej warstwy kopiowej. Technika ta umożliwia wykonanie bardzo dużej liczby odbitek.